خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





متنی کوتاه در مورد این رشته

    سلام

    یکی از دوستان از طریق ایمیل سوالاتی داشتند در مورد رشته افسری برق که من پاسخ ها ایشون رو  تا جایی که اطلاع داشتم دادم.

    بخشی هایی از متن رو که احساس کردم میتونه سایر دوستان رو هم راهنمایی کنه، قرار میدم :) .

     

    ***

     

    در مورد شغل دریانوردی متاسفانه چون خیلی ها با اون آشنا نیستند آگاهی عمومی چندانی مثل سایر مشاغل وجود نداره و چه بسا برای خیلی از نوجوان ها شغل هیجان انگیز و یا ماجراجویانه به نظر برسه ( خیلی ها حتی در یک مورد خانمی به من پیام دادن و کاملا مشخص بود که یک نگاه ماجراجویانه به کار دریانوردی دارند :) ) . ولی وقتی اولین برخوردها در عمل با کار صورت میگیره شاید خیلی ها کنار بکشن.

     

    برای این که قضیه رو شفاف تر کنم دوره خودمون رو مثال میزنم. از کل ورودی  چند نفر کلا حتی کارآموزی هم نیومدن و تصمیمات دیگه ای مثل ادامه تحصیل و یا انجام مشاغل آزاد رو انتخاب کردند. 

    از بین بچه هایی هم که دریا اومدن چند نفر هستند که قطع به یقین دیگه دریا نخواهند آمد !!!
     
    برخی پس از دوره کارآموزی رفتند ادامه تحصیل دادند و یکی از بچه ها حتی برای گرفتن مدرک دریانوردیش هم اقدام نکرد و هرچه ما گفتیم تو که بالاخره سختی کارآموزی رو تحمل کردی لااقل مدرکش رو بگیر، گفت من کلا دیگه قصد ندارم بیام پس اصلا نیازی نیست :) .
     
    کسی که تو دریا کار میکنه تمام زندگیش میشه دریا، مثلا تو شبکه های اجتماعی، عکس پروفایل اکثر دریانوردها یا تو کشتی گرفته شده یا مثلا پس زمینه کشتی هست و یا یه جوری با کشتی مربوطه :) . 
     
    خب شما تا حالا دیدی یه کارمند بانک مثلا بیاد دم در بانک سلفی بگیره بعد بذاره عکس پروفایل !!! :)
     
    با بچه های دریا که میشینی غالب صحبت هاشون از دریا و خاطرات دریا و کارایی که کردن و ... هست . که البته حق هم دارن چون هیچ تجربه عمده دیگه ای تو زندگیشون نداشتند!!!
     
    کسی که تو دریا کار میکنه کم کم نبودش برای دیگران عادی میشه و فاجعه زمانی رخ میده که نبودت برای خانوادت و یا همسر و بچه هات عادی بشه. شما نه برای همسرت شوهر هستی و نه پدر برای فرزندات، اون موقع تو تنها نقش یک عابر بانک رو براشون داری که بودن یا نبودنت فرقی نداره، تنها حقوقت مهمه که ماه به ماه واریز میشه و نتیجه این میشه که من ملوانی رو دیدم که زن و بچه داشت ولی 9 ماه رو کشتی بود و من پیاده شدم و اون باز هم میخواست بمونه یا افسر برقی رو دیدم که یک سال رو کشتی بود و نمیخواست پیاده بشه ... . این یعنی فاجعه !!!
     
    دریانورد داره برای خانوادش زحمت میکشه در حالی که خودش کنارشون نیست!!! این چه فایده ای داره؟؟؟
     
    یک لحظه فکر کنید که آیا حاضرید با کسی ازدواج کنید که 4 ماه مداوم شما رو ترک کنه؟
     
    من کلا 6 ماه کارآموزی بودم. بعد تا به حال بارها پیش اومده که خانواده دارن در مورد اتفاقی یا مثلا سریال تلویزیون یا جایی که با اقوام واسه تفریح رفته بودن صحبت میکنن و بعد این وسط من رو مخاطب قرار میدن و نظر من رو میخوان و اینجاست که من بارها بهشون یادآوری میکنم که من از فلان تاریخ تا فلان تاریخ کلا نبودم!!! :)
     
    فکر کنید یعنی کلی اتفاق برای خانواده شما امکان داره رخ بده و شما اونجا نباشی!!!
     
    یکی از ملوان ها تعریف میکرد، مادرش زمانی فوت کرد که اون تو سفر بود و وقتی برگشت و خبر فوت مادرش رو شنید تقریبا به مرز جنون رسید!!!
     
    یا یک افسر برق داشتیم که ایشون تعریف میکرد یک بار تو کابین نشسته بود و داشت فکر میکرد. یهو یاد اقوام خودش افتاد و سعی کرد اون ها رو به یاد بیاره. میگفت که هرچه تلاش کردم یکی از خاله هام رو نتونستم به یاد بیارم!!! یعنی میدونست وجود داره ولی تصویر و نامش رو به خاطر نمی آوورد !!!
     
    مسئله دیگه جو زندگی در کشتی هست، تو کشتی کوچکترین مشکل میتونه به بزرگترین دغدغه شما تبدیل بشه. به دلیل محیط محدود کشتی، کوچکنرین مشکل شخصی و یا کاری که  برای افراد عادی اصلا مسئله خاصی نیست و شاید به سرعت فراموش کنند، برای یک دریانورد تبدیل میشه به یک معضل بزرگ که ساعت ها و شاید روزها ذهنش درگیره و ناخواسته همش داره به اون مشکل که شاید کاملا پیش پا افتاده باشه فکر میکنه. شاید باورش براتون سخت باشه، ولی مهندس هایی رو دیدم که از شدت فشار،استرس و مشکلات کاری به گریه کردن افتادن.
     
    کار تو دریا فرصت پیشرفت تو زندگی آدم رو میگیره، فکر کن شما ادامه تحصیل که هر کارمندی به راحتی وقتش رو داره، نمیتونی داشته باشی!!! مثلا مهر دانشگاه شروع میشه، فرض شما اگر دریا نباشی و جوری سفرهات رو مرتب کردی که مهر استراحتته، خب 3-4 ماه تحصیل کنی، ترم بعد چی!!! مثلا اون رو هم مرخصی بگیر و برو دریا، ترم بعد چی!!! خلاصه انقدر شرایط پیچیده میشه که نتیجه میگیری امکان نداره :) .
     
    یک ملوان داشتیم 15 سال تو دریا کار میکرد و خیلی هم مشتاق و با استعداد بود و مدام از من در مورد سیستم های کشتی سوال میکرد و یک دفترچه داشت که چیزهایی که از بچه ها یاد میگرفت رو توش مینوشت. بعد من ازش پرسیدم تو که این همه استعداد و علاقه داری، خب برو دوره مهندسی سفرهای محدود بشین حداقل از این ملوانی راحت بشی. گفت خیلی دوست دارم ولی باور کن وقت نمیشه!!! گفت ببین دوره و کارهای اداریش و ... چند ماه طول میکشه، من هیچوقت زمان استراحتم تو خشکی اون قدر نیست که وقت دوره رفتن داشته باشم. اگر بخوام دوره برم، باید چند ماه کار نکنم که در اون صورت پول ندارم نون زن و بچه ام رو بدم !!! به همین سادگی :)
     
    تو دریا هم انقدر کار هست و انقدر خسته میشی که کلا یا سر کاری یا تو کابینت داری میخوابی و استراحت میکنی و دیگه وقت و انگیزه واسه کارهای متفرقه نیست.
     
    دیگه اوج استفاده بهینه از زمان اینه که مثلا 4 تا لغت زبان بخونی :)
     
    به صورت کلی بخوام نظر بدم:
     
    - اگر برای خانوادتون ارزش قائل هستید و قصد تشکیل خانوده دارید، به کارهای دیگه فکر کنید.
     
    - اگرکلا  آدم تارک دنیا هستید و تعریفتون از زندگی خوردن، کار، خواب هست. شغل خوبی میتونه براتون باشه :)
     
    یه چیز هم در مورد حقوق تو دریا بگم، خیلی ها فکر می کنند حقوق دریایی ها خوب و ... . ولی اینجا چند تا بحث هست اول این که فرض حقوق خوب میگیرن، خب این پول خوب رو چه کار باهاش بکنند!!!
     
    وقتی که چند ماه رو دریا هستند، پول و خونه و ماشین چه ارزشی براشون داره؟؟؟
     
    وقتی تو دریا داری Rolling میخوری چه فرقی داره تو پارکینگ خونت پراید پارکه یا تویوتا کمری؟؟؟
     
    دوما با شرایط حاضر که به دلیل کاهش سفرها و مازاد نیرو، شرکت دریا رفتن بچه ها رو کم کرده تا به همه برسه، شما فرض اگر بتونی و نوبتت بشه 5-6 ماه بری دریا حقوقی که در کل سال میگیری رو تقسیم به 12 ماه بکنی حدود 3.5 میشه . خب خیلی کارها هست که شما میتونی شب به شب تو خونت باشی و همین درآمد رو هم داشته باشی.
     
    اگر هدف پول درآوردن هست، راه های خیلی زیادی واسه پول درآوردن وجود داره :) .
     
    در هر رشته ای مطمئن باشید اگر کارتون رو درست انجام بدید می تونید پیشرفت بکنید و درآمدتون صد برابر این رقم ها باشه. عجله نکنید که بخواهید یک شبه به همه چیز برسید. برنامه داشته باشید، تلاش کنید. از تجربه کردن فرصت ها نترسید و نگید نمیشه .
     
    برادر یکی از دوستانم اوایل کارش برای کار از تهران میزد مثلا میرفت جنوب تا یک پروژه عادی و خیلی کوچیک رو انجام بده که شاید اصلا منفعت مالی چندانی هم براش نداشت، بعد کم کم خودش رو گرفت، با کار آشنا شد، با افراد آشنا شد و...  و حالا بعد 7-8 سال کارش به جایی رسیده که آخرین پیشنهاد حقوقش ماهی 30 میلیون تومن بوده :) .
     
    ***

    این مطلب تا کنون 5 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : دریا ,خیلی ,کشتی ,مثلا ,میشه ,دوره ,ادامه تحصیل ,داشته باشی ,فلان تاریخ ,وجود داره ,
    متنی کوتاه در مورد این رشته

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده